مقالات

درباره کامپوزیت دندان و قطعات مربوط به آن

درباره کامپوزیت دندان و قطعات مربوط به آن

کاربردی‌های استفاده از کامپوزیت دندان بسیار متنوع است. به عنوان مثال، در بعضی از موارد امکان دارد که کامپوزیت دندان شامل “پر کردن دندان با ماده سفید رنگ” به عنوان ترمیم برخی از آسیب‌های دندانی همچون شکستگی یا پوسیدگی باشد.

در موارد دیگر و در حالت شدید ممکن است که صرفا نیاز به لایه‌ای از باندینگ بصورت کلی یا جزئی روی سطح دندان باشد تا نقص و یا ظاهر ناخوشایند دندان پوشانده شود.

مراحل کامپوزیت دندان

انتخاب رنگ

کامپوزیت دندان در رنگ‌های متنوعی انجام می‌شود و برای ترمیم دندان هر شخص ابتدا باید متناسب با نیاز وی رنگ آن انتخاب شود.

دندانپزشک کتابچه راهنمایی دارد که شامل نمونه‌هایی از رنگ‌های مختلف کامپوزیت است برای کمک به انتخاب رنگ توسط بیمار استفاده می‌ شود تا رنگی را انتخاب کند که نزدیک‌ترین تطابق را با رنگ دندان‌های بیمار داشته باشد.

برای پیدا کردن نزدیکترین رنگ به رنگ دندان‌های فرد، پزشک نمونه‌های موجود را در کنار دندان‌های بیمار قرار می‌دهد و رنگ و سطح شفافیت آن را با دندان‌های فرد مقایسه می‌کند.

گاهی امکان دارد کامپوزیت جداگانه‌ای را برای لایه‌های مختلف (لایه‌های داخلی یا سطحی) یا بخش‌هایی از ترمیم (کل دندان یا لبه‌های آن) انتخاب شود. با انتخاب کامپوزیت‌های جداگانه و مختلف برای دندان می‌توان ظاهری طبیعی به آن داد.

انتخاب رنگ کامپوزیت چه مراحلی دارد

به هنگام انتخاب رنگ کامپوزیت باید به موارد مختلفی توجه کرد. نوع منبع نور انتخاب شده می‌تواند تا حد زیادی بر روی میزان تطابق آن با رنگ خود دندان تأثیر بگذارد بنابراین در مورد رنگ انتخابی خود با دندانپزشک مشورت کنید.

نور خورشید، نور مصنوعی با طیف شبیه به نور خورشید و یا انواع دیگری از نوری(لامپ‌های رشته‌ای، فلورسنت، گرم، خنک و …)  که در آن دندان‌های بیمار به هنگام لبخند زدن مشاهده می‌شود هر کدام می‌توانند در تعیین سایه و رنگ مناسب کامپوزیت دندان موثر باشند.

از آنجا که هنگام انجام کارهای دندانی باید دندان بیمار باز باشد لذا معمولاً در اینگونه مواقع دندان با کم آبی مواجه می‌شود. در نتیجه با خشک شدن دندان‌ها، رنگ آنها روشن‌تر و شفاف‌تر می‌شود و انتخاب و تهیه کامپوزیت با رنگی دقیق مثل رنگ دندان خود بیمار غیرممکن می‌شود.

مطالعات نشان می‌دهد که این اثر در کمتر از ۳۰ دقیقه می‌تواند رخ دهد و به همین دلیل بهتر است که دندانپزشک در آغاز ویزیت رنگ مناسب را انتخاب کند. گاهی ممکن است که دندانپزشک از خود شما و یا حتی دستیارش نیز در مورد انتخاب رنگ نظرخواهی کند.

بعضی از مطالعات نشان می‌دهد که به طور معمول زنان در انتخاب رنگ مطابق با دندان‌های خود بهتر از مردان عمل می‌کنند و میزان تجربه شخص در انجام این کار عامل مهمی تلقی نمی‌شود.

اگرچه به راحتی می‌توان در این مرحله کامپوزیت‌ها را درآورد و یا روی دندان گذاشت اما بهتر است که در این‌گونه مواقع از رنگ‌های روشن (لباس، رژ لب، جواهرات و غیره) استفاده نکنید تا عمل انتخاب رنگ راحت‌تر صورت گیرد.

ترمیم و گذاشتن ماده کامپوزیتی دندان

بعد از اینکه باندینگ اولیه با سطح دندان ایجاد شد (از طریق ماده کامپوزیتی) اکنون لایه‌های پی در پی کامپوزیت دندانی به دندان اضافه می‌شود تا شکل و حجم مورد نیاز برای ترمیم دندان فراهم شود.

با افزودن و تنظیم هر یک از این لایه‌ها، یک پیوند شیمیایی با لایه‌های کامپوزیت که قبلاً بر روی دندان قرار داده شده‌‌اند ایجاد می‌شود.

کامپوزیت دارای استحکام زیادی است. دندانپزشک آن را در قسمت‌های کوچک بر روی دندان می‌گذارد و به آرامی هر یک از آنها را بر روی جای خود با برس می‌مالد تا زمانی که بخشی از ترمیم در حال ساخت از شکل مورد نیاز برخوردار باشد.

ترمیم دندان

اگر بعد از قرار دادن مقدار اولیه کامپوزیت دندان هنوز شکل ترمیم کامل نباشد، دندانپزشک می‌تواند به راحتی لایه‌های اضافی را به آن می‌افزاید.

معمولاً هر کدام از این لایه‌ها ضخامتی تقریباً ۲ میلی متری دارد و به هنگام گذاشتن آن بر روی دندان ابتدا بصورت کامل اصلاح می‌شود و سپس لایه بعدی به دندان اضافه می‌شود.

ترمیم و پولیش کامپوزیت دندان

پس از آنکه ماده کامپوزیت دندادن بر روی دندان قرار گرفت، دندانپزشک پرتو نوری با طول موج خاص را بر روی آن می‌تاباند.

نور یکی از این واحدها معمولاً به رنگ آبی است و کاتالیزور را در ماده کامپوزیت فعال می‌کند و باعث سخت شدن آن می‌شود. معمولاً مدت زمان تابش نور بر روی کامپوزیت دندان حدود ۱۰ تا ۲۰ ثانیه خواهد بود.

پس از آن اکنون می‌توان گفت که کامپوزیت اولیه‌ای برای دندان ایجاد شده است. ماده کامپوزیتی، پیوند میکرومكانیكی با سطح متخلخل شدة دندان ایجاد می‌کند. ممکن است که حس افراد در این مرحله متفاوت باشد.

به نظر می‌رسد که همواره پیشرفت‌هایی در زمینة چگونگی فرمول‌بندی و استفاده از سطح متخلل‌ شده دندان و کامپوزیت آن (که امروزه به این مجموعه “سیستم‌های چسبنده” گفته می‌شود) حاصل شده است.

در برخی از این سیستم‌های نوین، ژل اسیدی و مادة کامپوزیت دندان مستقیماً با هم ترکیب می‌شوند. در این  حالت دیگر نیازی به “تراشیدن و سپس شستشوی دندان” نخواهد بود اما در عوض، ماده کامپوزیتی بر روی دندان گذاشته می‌شود (بدون تراشیدن یا ناهموار کردن قبلی سطح دندان) و پس از یک دوره انتظار، به راحتی با یک نور سفت کننده تنظیم می‌شود.

به جز نیاز به باز گذاشتن دهان به منظور جلوگیری از آلوده شدن دندان بر اثر بزاق دهان، این مرحله زیاد استرس‌زا نیست و جای نگرانی ندارد. همچنین این مرحله بسیار سریع و ساده است.

اگر قصد خرید لوازم و وسایل مورد نیاز کامپوزیت دندان را دارید می توانید به فروشگاه اینترنتی دکتر مارکتز مراجعه کنید.

بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.